Był współtwórcą łódzkiej awangardowej grupy artystycznej Warsztat Formy Filmowej, do której należał w latach 70. W tym też czasie powstała jego głośna realizacja Twarz z 1971 r., krytykująca rządy (na świeżo po ustąpieniu ze stanowiska I sekretarza KC PZPR) Władysława Gomułki i wyśmiewająca jego postać. W 1971 roku pracował ze swym bratem Przemysławem, Zofią Kulik i Janem S. Wojciechowskim nad filmem Forma otwarta, którego tytuł odnosił się do teorii Formy Otwartej Oskara Hansena. Celem było „udoskonalanie komunikacji międzyjednostkowej i społecznej” (Ronduda). Forma otwarta stanowiła eksperyment badający możliwości takiej komunikacji. Film Pawła Kwieka 1, 2, 3 – ćwiczenia operatorskie (1972) – spontaniczna improwizacja, podważająca zasadność działania reżimowych organizacji politycznych (Związku Młodzieży Socjalistycznej) w łódzkiej Filmówce. Paweł Kwiek jako jeden z pierwszych w Polsce podjął też eksperymenty z wideo (np. Video A, 1974;