thumb|240px|Prażenie w warunkach laboratoryjnych (A – tygiel, B – trójnóg, C – palnik) thumb|240px|Wydobycie rud i prażenie (Georg Engelhard von Löhneyß, 1650) thumb|240px|Dwa piece cementowe z chłodnikami planetarnymi Prażenie – ogrzewanie substancji stałych w wysokiej temperaturze, niższej od ich temperatury topnienia, w celu spowodowania przemian fizycznych lub chemicznych.
Rodzaje procesów prażenia Rozróżnia się prażenie: utleniające, prowadzone w obecności utleniaczy, np. tlenu z powietrza redukujące, prowadzone w obecności reduktorów, np. węgla, tlenku węgla pirolityczne, prowadzone w atmosferze gazu obojętnego bez obecności środków redukujących i utleniających kalcynujące, rozkładające substancję z wydzieleniem różnych gazów, np. kalcynacja wodorowęglanu sodu:
W chemicznej analizie wagowej i mikroanalizie prażenie osadu, zwykle z udziałem silnych utleniaczy, ma na celu doprowadzenie go do postaci czystego tlenku określonego pierwiastka, na podstawie czego można ustalić zawartość tego pierwiastka w wyjściowej substancji. Na przykład prażenie związków krzemoorganicznych prowadzi się z użyciem kwasu siarkowego, w wyniku czego wszystkie grupy organiczne przyłączone do krzemu przechodzą w tlenki węgla i siarczki, które odparowują, zaś pozostałość stanowi czysta krzemionka.