Anna Haava, właściwie Haavakivi (ur. w Haavakivi, zm. 13 marca 1957 w Tartu) – estońska poetka i tłumaczka, pisała wiersze od 22 do 90 roku życia. W jej liryce pojawia się tematyka miłosna i społeczna oraz elementy refleksyjne.
Biografia Urodziła się (lub dzień później) jako Anna Rosalie Espenstein w chłopskiej rodzinie na farmie Haavakivi w parafii Kodavere jako Anna Rosalie Espenstein. Początkową edukację odbierała w szkołach przy myzie Pataste i Saare-Vanamõisa, następnie w niemieckojęzycznej szkole profesora Hoffmanna w Dorpacie, a ostatecznie w tamtejszej średniej szkole dla dziewcząt – (1880–1884). Po ukończeniu edukacji uzyskała uprawnienia nauczycielskie, pracę w zawodzie rozpoczęła w dorpackim przedszkolu.
W latach dziewięćdziesiątych XIX wieku dużo podróżowała. W 1892 roku udała się w celach leczniczych do Lipska, skąd wróciła w roku następnym. W rodzinnych stronach zajmowała się przez kilka miesięcy umierającą siostrą Liisą. W 1894 roku wyjechała do centralnych guberni Imperium Rosyjskiego. Zarabiała na życie jako nauczycielka i pielęgniarka, pracując w stolicy i innych miejscach. W 1899 roku powróciła do Haavakivi, gdzie pomagała bratu w prowadzeniu gospodarstwa. Przebyła tam długotrwałą chorobę.