Obrońca Hans Frank argumentował, że czyn, jakiego się dopuścili oskarżeni, zasługuje na pochwałę, ponieważ SA-mani: Obrony zbrodniarzy podjął się nawet sam Adolf Hitler, który na łamach prasy nazistowskiej apelował do skazanych>:

Księga pamiątkowa śląskiej SA „Ehrenbuch” opisała to wydarzenie w następujący sposób:

W sprawie niewykonania wyroku śmierci na mordercach Piecucha interweniował Związek Polaków w Niemczech składając w Genewie skargę do Ligi Narodów, ale nie odniosła ona żadnego skutku wobec słabości Ligi. W trzeci dzień po dojściu Hitlera do władzy 1 lutego 1933 uroczyście uwolniono z więzienia bojówkarzy SA odpowiedzialnych za morderstwo Piecucha.

Zabójstwo Konrada Piecucha, za sprawą publikacji z lat 50. i 60., stało się symbolem zbrodni politycznych w Republice Weimarskiej. Ówczesne publikacje były jednak słabo udokumentowane. Zabójstwo mogło mieć charakter polityczny i za takie było uważane po wypowiedziach zarówno ówczesnych komunistów, jak i narodowych socjalistów. Do takiej interpretacji przyczynił się zwłaszcza telegram Hitlera. Możliwe jest jednak, że było to morderstwo o charakterze pospolitym. Paul Lachmann był silnie skonfliktowany z Piecuchem i mógł zorganizować napad z pobudek prywatnych, np.