Estońskie Oddziały Bezpieczeństwa (niem. Estnische Sicherungsgruppe, est. Eesti Julgestusgruppe) – ochotnicze oddziały zbrojne złożone z Estończyków podczas II wojny światowej.
Historia Podczas zajmowania terytorium Estonii przez wojska niemieckie już pod koniec sierpnia 1941 r. Niemcy zaczęli formować spośród Estończyków oddziały bezpieczeństwa zwane Estnische Sicherungsgruppe. Powstawały one na obszarach działań 16 i 18 Armii. Członkowie tych oddziałów podpisywali 1-roczne kontrakty wojskowe. Ogółem do lutego 1942 r. utworzono sześć Sicherungsgruppen (od nr 181 do nr 186) oraz oddział rezerwowo-szkoleniowy w Narwie. Dowódcą 181 Oddziału Bezpieczeństwa był mjr August Vask, 182 – kpt. Richard Tammemägi, 183 – mjr H. Elram, 185 – mjr Julius Ellandi. Dwie kompanie spośród 183 i 184 Sicherungsgruppe działały samodzielnie. Oddziały bezpieczeństwa liczyły ok. 4 tys. ludzi. Na ich czele stali przedwojenni oficerowie estońskiej armii, którym byli przydzieleni niemieccy oficerowie łącznikowi. Członkowie oddziałów rekrutowali się głównie z Omakaitse.