w 1823 roku przeprowadzono demarkację granicy polsko-pruskiej, a przy granicy zbudowano komorę celną.
Nowe Skalmierzyce powstały w 1908 roku w wyniku wyodrębnienia przez ówczesne władze Cesarstwa Niemieckiego części gruntów wsi Skalmierzyce. Nowej osadzie administracja niemiecka nadała zgermanizowaną nazwę Neu Skalmirschütz.
Gwałtowny rozwój miejscowości podlegał historycznym czynnikom, wytyczeniu granicy między zaborem pruskim (wieś Skalmierzyce) a zaborem rosyjskim (Szczypiorno), powstaniu komory celnej, doprowadzeniu w roku 1896 linii kolejowej z Ostrowa Wielkopolskiego przez Czekanów i Ociąż oraz jej dalszej rozbudowie w 1906 roku w wyniku połączenia z Koleją Warszawsko-Kaliską, nadając stacji funkcję granicznej–przeładunkowej (do 1919).
W latach 1904–1913 w osadzie wzniesiono zespół budynków kolejowych w tym: wybudowany w ciągu 11 miesięcy, monumentalny, neogotycki gmach dworca kolejowego (1905–1906) w którym w 1913 roku doszło do spotkania dwóch monarchów – cesarza Wilhelma II i cara Mikołaja II, neogotycki budynek poczty kolejowej (pocz. XX w.), pięciokondygnacyjna nastawnia (ok. 1910), zabudowa ul. Kolejowej (1910)Gmina i Miasto Nowe Skalmierzyce, Informator (niedatowany, wydany około 1998 roku)., neogotycka wieża ciśnień (1913).