Po II wojnie światowej, okolice wokół torów kolejowych zaczęły służyć jako miejsce handlu nielegalnymi towarami. Początkowo sprzedawano tu tekstylia i artykuły pierwszej potrzeby. Następnie jeden z kramów zaczął sprzedawać używane lampy próżniowe i części radiowe na potrzeby studentów pobliskiej szkoły elektrotechniki (Denki Gakkō, od 1949 roku Tōkyō Denki Daigaku, ang. Tokyo Denki University, TDU). Lampy cieszyły się wielkim powodzeniem, ponieważ były wykorzystywane do budowy lub napraw odbiorników radiowych. Inne kramy zachęcone sukcesem konkurencji również zaczęły je sprzedawać, a także inne części elektroniczne.
W 1948 roku amerykańskie władze okupacyjne zarządziły usunięcie kramów, aby zbudować drogi. Władze miasta przygotowały dla handlowców miejsce pod wiaduktem kolejowym pobliskiego dworca, co zapoczątkowało szybki rozwój dzielnicy handlowej. W 1950 roku funkcjonowało tu 120 sklepów, z czego 50 specjalizowało się w elektronice. W latach 90. XX w. powstało również wiele sklepów specjalizujących się w sprzedaży komputerów i oprogramowania.