Tatikios (ur. ok. 1057, zm. po 1103) – bizantyjski dowódca pochodzenia tureckiego.
Został ujęty wraz z ojcem przez Jana Komnena, w trakcie jednej z jego kampanii przeciwko Turkom Seldżuckim w Anatolii. Źródła mówią o tym iż miał obcięty nos, co w Bizancjum było jedną ze zwyczajowych kar, jednak nie znamy okoliczności w jakich go utracił. Będąc w tym samym wieku co Aleksy Komnen Tatikios wychowywał się wraz z nim, by zostać jednym z jego najbardziej zaufanych dowódców i członków najbliższego otoczenia. Po raz pierwszy słyszymy o nim jako dowódcy zwiadu w trakcie kampanii przeciwko zbuntowanemu namiestnikowi Dyrrachium Bazylakesowi ok. 1078. Po koronacji Aleksego otrzymał tytuł megas primikerios. Na dworze był już wtedy primikerios, wydaje się zatem, że Aleksy stworzył tytuł "wielkiego" primikeriosa specjalnie dla niego. Podczas wojny przeciwko Normanom w 1081 Tatikios dowodził "Turkami żyjącymi wokół Ochrydy", którzy prawdopodobnie byli osiedlonymi tam Węgrami. Pomiędzy rokiem 1086 a 1095 walczył z Pieczyngami i Seldżukami dzierżącymi Niceę. Z reguły odnosił sukcesy i Anna Komnena wychwala jego umiejętności.