W czasie okupacji niemieckiej posługiwał się wieloma nielegalnymi dokumentami, występując m.in. jako urzędnik warszawskiego Gestapo oraz Kripo po nazwiskami legalizacyjnymi: Bednarski, Ryszard Szymon Jamontt-Krzywicki (tego nazwiska używał później oficjalnie po wojnie), Kamocki, Kominkowski. W 1940 mianowany chorążym, a rozkazem L.21/BP z 11.11.1941 podporucznikiem czasu wojny. W 1943 awansowany do stopnia porucznika.
W czasie Powstania Warszawskiego adiutant Dowódcy AK gen. Tadeusza Komorowskiego – Bora. Przeszedł wraz z dowódcą szlak: Wola – Stare Miasto – kanały – Śródmieście Północ – Śródmieście Południe. Po kapitulacji Warszawskiego Korpusu AK, przed wyjściem do niewoli zdał funkcję adiutanta kapitanowi Stanisławowi Jankowskiemu ps. „Agaton”.
W niewoli niemieckiej – jeniec Stalagu 344 Lamsdorf, następnie przebywał w Oflagu II D Gross-Born i Oflagu II C Woldenberg. W kwietniu 1945 r. powrócił do kraju. Ujawnił działalność w Armii Krajowej przed komunistycznymi władzami bezpieczeństwa. Zweryfikowany w stopniu kapitana. Od września 1945 służył w ludowym Wojsku Polskim.