Alfons I Waleczny (ur. ok. 1073, zm. 7 września 1134) – król Aragonii i Nawarry w latach 1104–1134.
Życiorys Był młodszym synem Sancha V – króla Nawarry i Aragonii (jako Sancho I) i oba królestwa odziedziczył po śmierci swojego starszego brata Piotra I w 1104 r.
Alfons w czasie swojego panowania podbił wiele miast na obszarze doliny Ebro: Egeę, Tudelę (1119), Saragossę (po 7-miesięcznym oblężeniu), Calatayud, Borję, Tarazonę, Darokę oraz Monreal del Campo. Zmarł we wrześniu 1134 po nieudanej bitwie z Maurami podczas oblężenia Fragi.
Ten wojownik (brał udział w dwudziestu dziewięciu bitwach przeciwko muzułmańskim Maurom lub chrześcijanom), ożenił się 30 czerwca 1109E. Brandenburg, Die Nachkommen Karls des Großen, Leipzig 1935, s. 82. z Urraką z Kastylii, wdową po Rajmundzie z Burgundii, wyjątkowo rozwiązłą i zapalczywą kobietą. Małżeństwo zostało zaaranżowane w 1106 przez jej ojca, Alfonsa VI z Kastylii, by zjednoczyć dwa chrześcijańskie królestwa w walce przeciw muzułmańskim Almorawidom oraz by dać im zdolnego przywódcę militarnego. Urraca była jednak wyjątkowo upartą kobietą, więc małżonkowie stale spierai się, nieraz uciekając się do przemocy fizycznej, aż w końcu rozpoczęli ze sobą otwartą wojnę.