Oskar II (szw. Oscar Fredrik; ur. 21 stycznia 1829 w Sztokholmie, zm. 8 grudnia 1907 tamże) – król Szwecji od 1872 roku do swojej śmierci oraz król Norwegii od 1872 roku do 1905 roku. Był ostatnim norweskim władcą z dynastii Bernadotte.
Zarys biografii Syn króla Szwecji i Norwegii Oskara I i Józefiny de Beauharnais. Brat króla Szwecji i Norwegii Karola XV. Ojciec króla Szwecji Gustawa V. Ostatni koronowany monarcha szwedzki, następca Gustaw V nie koronował się. Przed wstąpieniem na tron miłośnik wiedzy i amator podróży. Pasjonat nauk ścisłych, sztuki i literatury. Nazywany był „najbardziej oświeconym monarchą Europy”. Odbywał służbę wojskową w marynarce wojennejIsabelle Bricard, Dynastie panujące Europy, Świat Książki, Warszawa 2007, s. 284. Należał do masonerii, do której wprowadził go jego ojciec. Był aktywnym członkiem loży Nordiska Första. Uważał, że masoneria stanowi ważny element życia i kulturyEugen Lennhoff, Oskar Posner, Dieter A. Binder: Internationales Freimaurer Lexikon. 5. Auflage. Herbig Verlag, München 2006, s. 632.