Paweł Edward Chadaj (ur. 13 stycznia 1896 w Drążgowie, zm. 29 maja 1964 w Warszawie) – polski nauczyciel, działacz ludowy i polityk, poseł na Sejm II kadencji (1928–1930), do Krajowej Rady Narodowej (1946–1947) oraz na Sejm Ustawodawczy (1947–1952).
Życiorys thumb|Grób nauczyciela i polityka Pawła Chadaja na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie W 1914 ukończył seminarium nauczycielskie w Siennicy. Później kształcił się na Wyższym Kursie Nauczycielskim w Warszawie oraz studiował na Wydziale Nauk Społecznych i Politycznych Wolnej Wszechnicy Polskiej (tych ostatnich studiów nie ukończył).
W 1914 został zatrudniony jako nauczyciel. Był dyrektorem szkoły powszechnej w Łęczeszycach oraz Sobieszynie. W 1916 wstąpił do POW, gdzie działał jako komendant w Sobieszynie. W 1918 i 1920 zaciągnął się do służby w Wojsku Polskim. Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej kontynuował pracę jako dyrektor szkoły (w Rokitni, Stężycy i Trąbkach w powiecie garwolińskim). Później pracował też jako nauczyciel w szkołach rolniczych w Miętnem (do 1930), Torokanach w powiecie kobryńskim (1930–1933) i Okszowie (od 1933). W latach 1938–1939 kierował pracami Uniwersytetu Ludowego w Sokołówku na północnym Mazowszu. Udzielał się w kółkach rolniczych: był szefem Zarządu Okręgowego CZKR w powiecie Garwolin (do 1929).