Sancho VII zwany Mocnym lub Silnym (hiszp. Sancho el Fuerte, bask. Santxo Azkarra, zm. 7 kwietnia 1234) – król Nawarry między 1194 i 1234.

Życiorys Syn Sancho VI i Sanchy Kastylijskiej. Był ostatnim męskim potomkiem pierwszej dynastii królów Nawarry.

Historyk i antropolog Luis del Campo, który badał jego szczątki, szacuje, że miał on 223 centymetrów (7 stóp i 3 cale) wzrostu.

W 1200 roku poprowadził ekspedycję do Afryki. Korzystając z jego nieobecności, królowie Kastylii i Aragonii najechali Nawarrę, odbierając jej prowincje Alavy, Guipuzcoa i Vizcaya. Wyróżnił się jako przywódca podczas bitwy pod Las Navas de Tolosa w 1212.

W obliczu zagrożenia podbojem królestwa Nawarry przez króla Kastylii Ferdynanda III w lutym 1231 roku zawarł porozumienia z Jakubem I, królem Aragonii na mocy którego Jakub miał objąć tron Nawarry. Plan ten jednak nie został zrealizowany.

Sancho złożył faktyczną władzę (el Encarrado) w 1234, wkrótce potem zmarł. Jego siostra Blanka objęła wówczas obowiązki regentki królestwa. Po osiągnięciu wieku 21 lat nowym władcą jako Tybald I został syn Blanki i Tybalda III, hrabiego Szampanii – jednocześnie dziedzic hrabstwa Szampanii.