Spółka wraz z linią została przejęta przez MMTB w 1922 roku, jako ostatnie prywatne przedsiębiorstwo tramwajowe w mieście.

Swoją linię tramwajową prowadzącą z St Kilda do Brighton posiadały również Victorian Railways. Powstała ona po objęciu przez Thomasa Benta stanowiska gubernatora stanu. Twierdzono, że wykorzystał on swoje stanowisko do zwiększenia wartości swoich posiadłości w Brighton, zmuszając VR do budowy i obsługi linii tramwajowejTrams of Victorian Railways, na podst. artykułów z Tram Tracks, dziennika wydawanego przez Australian Electric Traction Association.. Niechętne temu pomysłowi władze VR używały oficjalnie nazwy „elektryczna kolej uliczna”. Zamiast przy końcówce tramwaju kablowego, rozpoczynała się ona przy dworcu kolejowym St Kilda, a ponadto korzystała z rozstawu szyn stosowanego przez Victorian Railways (1600 mm), zamiast standardowych 1435 mm. Linia była otwierana w dwóch etapach. 7 maja 1906 otwarty został odcinek do Middle Brighton, zaś 22 grudnia tego samego roku – przedłużenie do Brighton Beach. Victorian Railways 10 marca 1919 uruchomiły także drugą linię tramwajową z Sandringham do Black Rock jako tani zamiennik dla połączenia kolejowego. Wykorzystywała ona normalny rozstaw szyn, gdyż planowane było jej przedłużenie do Cheltenham i połączenie z mającą tam powstać linią sieci należącej do MMTB.