Płomyczek – czasopismo dla starszych dzieci i później także młodszej młodzieży, wydawane w Warszawie w latach 1917–2013, do 1927 jako dodatek do tygodnika „Płomyk”.
Historia pisma „Płomyczek” powstał w 1917 roku z inicjatywy Rozalii Brzezińskiej, początkowo jako dodatek do „Płomyka”. Szkoły prenumerujące co najmniej 5 egzemplarzy „Płomyka” lub „Płomyczka”, już od września 1925 roku mogły nabywać je oddzielnie. Od 1 września 1927 wydawany był jako samodzielne siesnastostronicowe czasopismo, do 1934 roku pod redakcją Janiny Porazińskiej. Następnie do 1939 roku redagowali je kolejno: Józef Czechowicz, Wanda Wasilewska, Helena Radwanowa i Ewa Szelburg-Zarembina.
W latach 1917–1952 „Płomyczek” ukazywał się jako tygodnik, do 1989 roku jako dwutygodnik, a od 1990 – miesięcznik. Zmianie ulegał także podtytuł: Tygodnik ilustrowany dla młodszej dziatwy (1926-1933), Tygodnik dla młodszych dzieci (1934–1939), Pisemko dla młodszych dzieci (1945–1952), Dwutygodnik dla dzieci (1953–1989), Miesięcznik dla dzieci (1990–1992), Miesięcznik dla dziewcząt i chłopców (1993–2024), Miesięcznik dziewcząt i chłopców (od 2004, nr 10). Dzięki walorom wychowawczym i poznawczym „Płomyczek” był od maja 1924 roku zalecany do użytku szkolnego przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.