W latach 60. zadebiutował ze swoimi krótkometrażowymi filmami, jak Samuel Beckett (1969), przez które wkrótce stał się sławny. W połowie lat 60. przyjął pseudonim artystyczny „Rosa von Praunheim”, kombinację frankfurckiej dzielnicy Praunheim i „rosa” (niem. róż), odnoszącego się do różowego trójkąta, który musieli nosić homoseksualni więźniowie w obozach koncentracyjnych. W 1969 roku poślubił aktorkę Carlę Aulaulu, z którą rozwiódł się po dwóch latach. W tym samym roku, wydając swój film dokumentalny Nicht der Homosexuelle ist pervers, sondern die Situation, in der er lebt spowodował powstanie kilku organizacji walczących o prawa mniejszości seksualnych.
10 grudnia 1991 Praunheim wywołał w Niemczech skandal, gdy publicznie powiedział o homoseksualizmie prezentera Alfreda Biolka, komika Hape Kerkelinga i mylnie aktora Götza George w programie telewizyjnym Explosiv – Der heiße Stuhl. Po programie kilkanaście sławnych osób zdecydowało się na coming out.
W 1979 roku Praunheim otrzymał Deutscher Filmpreis za Tally Brown, New York, film dokumentalny o aktorce i piosenkarce Tally Brown, natomiast w 1999 roku Robert-Geisendörfer-Preis za Wunderbares Wrodow, opowiadający o ludziach żyjących w niemieckiej wiosce.