Oblężenie Halikarnasu – oblężenie, które miało miejsce w roku 334 p.n.e. Zakończyło się zdobyciem przez Macedończyków miasta bronionego przez wojska perskie, składające się głównie z greckich najemników.
Po zdobyciu Miletu wojska Aleksandra pomaszerowały na południe, zajmując Alindę, Jassos i Bargylię. W Alindzie spotkał się z królową Adą, której obiecał pomóc w odzyskaniu tronu, w zamian za to ta uznała go za swojego syna i prawnego następcę. Po tym spotkaniu armia macedońska skierowała się do Halikarnasu, gdzie schroniła się armia najemników greckich oraz flota, która wycofała się spod Miletu. Obroną miasta dowodzili Memnon, Orontobates i Efialtes.
Wojska macedońskie rozbiły obóz w rejonie Bramy Mylasyjskiej i przystąpiły do oblężenia miasta. Oddziały rozpoznawcze Aleksandra zostały zmuszone do odwrotu silnym ostrzałem z miasta. Niedługo potem obrońcy dokonali wypadu z miasta. Sytuacja oblegających była trudna, gdyż wojsku brakowało wody i żywności, a machiny oblężnicze, transportowane morzem, nie mogły być wyładowane z uwagi na działania floty perskiej. Macedończycy powtarzali bezskuteczne szturmy bez wsparcia katapult. Dopiero po kilku dniach udało się dokonać rozładunku machin oblężniczych w jednej z okolicznych zatoczek. Wojska Aleksandra rozpoczęły zasypywanie fos i ostrzał fortyfikacji Halikarnasu.