Piotr (2) Szafraniec z Pieskowej Skały i Łuczyc herbu Starykoń (zm. 22 lutego 1437 roku), określany też jako Piotr Szafraniec Starszy lub Piotr Szafraniec Senior.

Życiorys Syn Piotra (1) Szafrańca z Łuczyc i Pieskowej Skały (zm. 1398), podstolego krakowskiego. Brat biskupa włocławskiego Jana Szafrańca, Stanisława z Młodziejowic i Tomasza z Łuczyc. Miał syna Piotra (3) Szafrańca i córki Katarzynę, Elżbietę, Katarzynę i MalgorzatęPiotr Szafraniec z Pieskowej Skały h. Starykoń Maria Minakowska, Geneaologia potomków Sejmu Wielkiego, 2002-2023 Dr Minakowska Publikacje Elektroniczne.

Podstoli krakowski od 1398 do 1406 roku. W 1401 roku był sygnatariuszem unii wileńsko-radomskiejCodex Diplomaticus Poloniae, t. I, Warszawa 1847, s. 272.. W latach 1404–1405 otrzymał od Jagiełły jako starosta w zarząd Podole. Od 1406 do 1430 roku podkomorzy krakowski (nadworny). Był starostą łęczyckim (1406–1418), chęcińskim (1410, 1418–1421), sieradzkim (1418–1437) i krakowskim (1431–1432). 15 lipca 1410 roku odznaczył się w bitwie pod Grunwaldem, w której dowodził 35 chorągwią pod herbem Starykoń. Dowodził w zwycięskiej bitwie z Krzyżakami pod Tucholą 5 listopada 1410 roku, ale miasta nie zdobył. Podpisał pokój toruński 1411 rokuCodex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2 : 1382–1445. Kraków, 1891, s. 42..