Mieczysław Piotr Bandurka (ur. 1 czerwca 1927 w Czeremoszni k. Żółkwi, zm. 17 czerwca 2003) – polski historyk, archiwista, polityk, poseł na Sejm PRL IX kadencji.

Życiorys Syn Aleksandra i Marii. W Żółkwi ukończył szkołę powszechną i w 1944 gimnazjum. W tym samym roku wraz z rodziną przeprowadził się do Zbydniowa. W 1947 uzyskał świadectwo dojrzałości w Liceum Humanistycznym w Stalowej Woli i rozpoczął studia historyczne i archiwalne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Łódzkiego, które ukończył w 1951, uzyskując tytuł magistra.

W 1967 obronił na UŁ pracę doktorską pod tytułem Walki chłopów okręgu łódzkiego w okresie rewolucji 1905–1907. W 1971 został samodzielnym pracownikiem naukowo-badawczym, a w 1973 docentem.

W 1983 współorganizował Muzeum Oświaty Ziemi Łódzkiej, w którym był współautorem wielu wystaw.

W 1996 uzyskał habilitację na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Jego praca nosiła tytuł Zmiany administracyjne i terytorialne ziem województwa łódzkiego w XIX i XX wieku (wydana drukiem: Warszawa: PWN, 1974).

W latach 1949–1997 był pracownikiem Archiwum Państwowego w Łodzi.