We Lwowie poznała Stanisława Przybyszewskiego, gdy przyjechał wygłaszać odczyt o Chopinie. Znała Przybyszewskiego już wcześniej z listów Heleny Pawlikowskiej. Przybyszewski zaczął bywać w pracowni malarskiej Pająkówny, zwierzał się jej z kłopotów, skarżył na brak gotówki. Między nimi nawiązał się romans, mimo że Przybyszewski był cztery lata młodszy i już żonaty. Owocem związku stała się córka, Stanisława, która urodziła się 1 października 1901 r. w Krakowie. Skutkiem posiadania nieślubnego dziecka było dla Pająkówny wykluczenie towarzyskie i zawodowe, a co za tym poszło, kłopoty finansowe.
W 1907 roku Aniela Pająkówna na stałe wyjechała z córką ze Lwowa do Wiednia, potem do Zurychu, Monachium, ostatecznie zamieszkała w roku 1909 w Paryżu. Zmarła w osamotnieniu we Francji 24 kwietnia 1912, przyczyną śmierci było zapalenie płuc.
Bibliografia Tadeusz Boy-Żeleński, Ludzie żywi, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1975 Jadwiga Kosicka and Daniel Gerould: A life of solitude : Stanisława Przybyszewska : a biographical study with selected letters, Northwestern University Press, Evaston, Ill., 1989 Sylwia Zientek, Polki na Montparnassie, Wydawnictwo Agora,