Bardziej znany był jako pisarz. W wieku kilkunastu lat zadebiutował jako autor dramatu opartego na motywach biblijnych Józef patriarcha, wystawionego 19 marca 1756 w Nieświeżu na dworze szwagra, wojewody wileńskiego i hetmana Michała Hieronima Radziwiłła; wśród wykonawców była siostra młodego twórcy, żona hetmana Anna. W kolejnych latach Mycielski pisał na łamach „Monitora” Bohomolca, oraz wystawił kilka komedii. Junak 5 kwietnia 1769 zainaugurował działalność teatru przy Szkole Rycerskiej, a rok później ukazał się w Warszawie drukiem (drugie wydanie w 1774). Ponadto znane są komedie Mycielskiego Staropolski i Bałamut modny (przypisywana niekiedy mylnie Franciszkowi Zabłockiemu).
Od 1759 był żonaty z Konstancją z Jabłonowskich (1734–1792), córką Dymitra Hipolita. Syn Dymitr (1771–1787) zmarł w dzieciństwie.
Przypisy
Bibliografia Elżbieta Aleksandrowska, Stanisław Mycielski, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XXII, 1977
Kategoria:Absolwenci i studenci Collegium Nobilium pijarów w Warszawie Kategoria:Członkowie konfederacji Andrzeja Mokronowskiego 1776 Kategoria:Generałowie majorowie armii Wielkiego Księstwa Litewskiego Stanisław Mycielski Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1776 Kategoria:Polscy pisarze XVIII wieku Kategoria:Urodzeni w 1743 Kategoria:Zmarli w 1786