8 stycznia 1945 roku szef Sztabu Naczelnego Wodza przedstawił prezesowi Rady Ministrów Tomaszowi Arciszewskiemu wniosek „w sprawie zapoczątkowania udziału Polskich Sił Zbrojnych przeciw Japonii u boku Anglo-Sasów w szczególności przy boku Stanów Zjednoczonych Ameryki”. W fazie wstępnej generał dywizji Stanisław Kopański proponował użyć batalionu „Commando”, jednego okrętu wojennego i jednego dywizjonu lotnictwa myśliwskiego. Użycie jednostki lotniczej rozpatrywano w dwóch wariantach. Pierwszy zakładał wysłanie całego dywizjonu, a drugi tylko personelu latającego, który pod polskim dowództwem miał wystąpić w ramach wyższego związku lotniczego sprzymierzonychInstytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. PRM.170/6, s. 15-18..

Organizacja i obsada personalna batalionu Dowództwo dowódca – mjr Władysław Smrokowski zastępca dowódcy – kpt. Stefan Zalewski adiutant – por. Józef Lubański oficer informacyjny – ppor. Jerzy Jachimowicz kwatermistrz – kpt. Bohdan Gołoński szef batalionu – st. sierż. Kazimierz Mizera kompania dowodzenia dowódca – kpt. Maciej Zajączkowski zastępca dowódcy – por. Ryszard Żabicki kompania wsparcia dowódca – por. Ryszard Gałła zastępca dowódcy – por. Edward Zalewski dowódca plutonu przeciwpancernego – ppor. Wacław Grek dowódca plutonu przeciwpancernego – ppor.