Wiesława Bajona nie tylko kontynuował tradycje dydaktyczne i naukowe dawnego Wydziału Komunikacji, ale zgodnie z potrzebami i wymogami postępu rozszerzył swoje zadania. Dlatego w skład Instytutu weszła grupa specjalistów transportu samochodowego kierowana wówczas przez prof. Wiktora Sudrę. Swoją działalność rozpoczął także zespół informatyków.
Instytut składający się z pięciu zakładów naukowo-dydaktycznych kształcił magistrów inżynierów transportu w trzech podstawowych specjalnościach: organizacja i technika transportu kolejowego, sterowanie ruchem w transporcie, eksploatacja i utrzymanie pojazdów.
W całym okresie działalności Wydziału Komunikacji i Instytutu Transportu wypracowano i modernizowano model kształcenia inżyniera i magistra inżyniera transportu. Wychowano liczną, młodą kadrę naukową legitymującą się znacznymi osiągnięciami naukowymi. Wyrazem tego są uzyskane i uzyskiwane obecnie stopnie i tytuły naukowe oraz liczne prace naukowo-badawcze wykonywane dla potrzeb gospodarki.
Międzynarodową rangę działalności Instytutu nadawały i nadają: