Na emeryturze działał w regionalnych strukturach Związku Sybiraków.
Na zesłaniu jego brat Bogumił zaciągnął się do Armii Andersa, walczył pod Monte Cassino, a po wojnie osiadł w Wielkiej Brytanii. W listopadzie 1946 roku powrócił do Bielska Podlaskiego ojciec, który po wyzwoleniu oflagu ponad rok przepracował na Ziemiach Odzyskanych jako nauczyciel. 26 listopada 1946 roku schorowana matka Sławomira zmarła na serce. Po śmierci żony ojciec jego ożenił się z Ireną z Pasyniuków Jaszczuk (1915–2005).
Praca zawodowa W roku 1946 po wzięciu korepetycji (ze względu na sześcioletnią przerwę w nauce) Sławomir Dawidziuk rozpoczął edukację w III-IV klasie semestralnej Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Bielsku Podlaskim, gdzie rok później uzyskał tzw. małą maturę. W 1949 roku w klasie XI „b” bielskiej Szkoły Ogólnokształcącej Stopnia Licealnego uzyskał świadectwo dojrzałości. W okresie 1 października 1949 – 10 września 1950 roku odbył czynną służbę wojskową w LWP w Szkolnej Baterii Oficerów Rezerwy Artylerii w Inowrocławiu. W 1955 roku został mianowany na stopień podporucznika.