Jak głosi legenda, przybyli na 7 olbrzymich łodziach żaglowych, a każda z nich dała początek jednemu plemieniu. Dowódca najwcześniej przybyłej łodzi – Kupe uchodzi za odkrywcę Aotearoa (czyli „kraju białej chmury”, jak Maorysi nazywają Nową Zelandię). Wykopaliska archeologiczne dowodzą jednak, że pierwsi Maorysi przybyli w kilku falach i osiedlili się na Wyspie Południowej. Stosunkowo szybko opanowali obydwie wyspy, zdecydowanie jednak preferując cieplejszą i bardziej gościnną Wyspę Północną.
Maorysi zajmowali się uprawą roślin, hodowlą i rybołówstwem, praktykowali też kanibalizm; zasłynęli z wojowniczości i uzdolnień artystycznych w zakresie rzeźby, budownictwa i bardzo rozpowszechnionego tatuażu; po podboju przez Brytyjczyków (pocz. XIX w.) i podpisaniu traktatu Waitangi zaczęli przyjmować kulturę europejską.
Wodzowie Maorysów Pōtatau Te Wherowhero (1856–1860) – rangatira plemienia Ngati MahutaT. Brooking, The History of New Zealand, Westport 2004, s. 53. Tāwhiao (1860–1894) Mahuta Tāwhiao (1894–1912) Te Rata (1912–1933) Korokī Mahuta (1933–1966) Te Atairangikaahu (1966–2006) Tuheitia Paki (2006–2024) Ngā Wai Hono i te Pō (od 2024)
Zobacz też Aborygeni australijscy haka poi waka Deklaracja praw ludów tubylczych
Przypisy
Kategoria:Ludy polinezyjskie
Kategoria:Kultury ze standardowej próby etnograficznej