Powiat warszawski – dawny powiat ziemski z siedzibą w Warszawie, funkcjonujący w latach 1867–1952 na terenie obecnego województwa mazowieckiego.

W latach 1939–1944 znajdował się pod okupacją niemiecką; zobacz Landkreis Warschau.

1867–1914 1867 Powiat warszawski utworzono 1 stycznia 1867, w okresie Królestwa Polskiego w guberni warszawskiej, w związku z reformą administracyjną Królestwa (utworzenie 10 guberni i 85 powiatów), mającej na celu ułatwić administracji rosyjskiej prowadzenie ucisku narodowego wobec ludności polskiejUstawa z dnia 31 grudnia 1866 roku (Dziennik Praw t. 66, s. 119 nn).Trzebiński, Wojciech (1916–1993); Borkiewicz, Adam (1896–1958). Podziały administracyjne Królestwa Polskiego w okresie 1815–1918 r.: Zarys historyczny. Dokumentacja Geograficzna 1956 z. 4.. Powiat objął obszar od Zaborowa na zachodzie do Okuniewa na wschodzie i od linii Narwi z Modlinem i Zegrzem na północy do Piaseczna na południu. Oryginalny powiat warszawski objął 4 miasta i 21 zbiorowych gmin wiejskich: miasta: Warszawa, Nowydwór, Okuniew i Piaseczno; gminy: Blizne, Bródno, Cząstków, Czyste, Falenty, Góra, Jabłonna, Jeziorna, Miłosna, Młociny, Mokotów, Nieporęt, Nowo-Iwiczna, Okuniew, Ożarów, Powązki, Pruszków, Wieliszew, Wilanów, Zaborów i ZagóźdźMaria Nietyksza.