Stosowano 4 rodzaje zawieszenia: resory piórowe paraboliczne, resory piórowe półeliptyczne (do prac przy dużym obciążeniu w terenie), resory paraboliczne z przodu oraz miechy pneumatyczne z tyłu (w lżejszych modelach), zawieszenie pneumatyczne (dla dystrybucji miejskiej).

W październiku 1997 roku dokonano modernizacji typoszeregu (oznaczanej MY97, czyli Model Year 1997), która objęła głównie kabiny i układ hamulcowy. Jednocześnie zakończono produkcję w Langley, zamykając tamtejszy zakład. Produkcję skoncentrowano w Brescii. Modele EuroCargo były w drugiej połowie lat 90. (prawdopodobnie w latach 1995–2000) montowane w standardzie SKD w Poznaniu przez firmę „Servipol” z grupy PEKAES. Podwozia autobusowe Euromidi, produkowane w zakładzie w Barcelonie-Mataro, jako odmiany podwozi Eurocargo były dostosowane do DMC 8-10 oraz 15 i 17 ton. Ładowność podwozia wynosiła od 3100 kg do 12800 kg.

Modele Eurocargo były montowane/produkowane w Argentynie co najmniej od 1996 roku. Od października 1994 roku były również montowane w zakładzie Iveco w Wenezueli.

Głównymi konkurentami Iveco Eurocargo od początku były ciężarówki marki Mercedes-Benz. Początkowo były to modele serii LK i MK.