Kasja (ur. około 810, zm. 867) – poetka bizantyńska, mniszka; autorka kilkudziesięciu pieśni o tematyce religijnej i świeckiej, sentencji, epigramów; zwolenniczka ikonodulizmu.
Postać Sześciu pisarzy z następnych wieków przekazało informacje o osobie i twórczości Kasji: Jerzy Mnich (IX w.), anonimowy autor kompilacji Starożytności Konstantynopola z IX stulecia, przypisywanej Jerzemu Kodinowi (XIV w.), Leon Gramatyk (X w.), Symeon Magister (X w.), Michał Glykas (XII w.) i Jan Zonaras (XII w.). Jej imię pojawia się u nich w kilku różnych wersjach: "Kassja", "Kassjane", "Ejkasja", "Ikasja". Opowiadają oni o legendarnym niemal wydarzeniu, które miało miejsce około 830 roku i zdecydowało o dalszych losach Kasji. Na tej podstawie określa się datę jej urodzenia na okolice 810 roku.
Wedle przekazanego opowiadania cesarzowa Eufrozyna zebrała najpiękniejsze dziewczęta z całego państwa, by spośród nich wybrać żonę dla swojego pasierba, Teofila. Przedstawiła mu wszystkie kobiety zebrane w pałacu i wręczyła złote jabłko, by ofiarował je tej pannie, która mu się najbardziej spodoba.