Twórczość świecka Do twórczości świeckiej Kasji należą sentencje i epigramy, pisane w metrum jambicznym. Spośród 97 epigramów 16 opisuje złe charaktery ludzkie, przede wszystkim głupotę, przywary Armeńczyków, wady kobiet. Kasja piękno kobiet uważała za dopust Boży, a brzydotę — za ich największą klęskę osobistą. Inne epigramaty przynoszą uwagi poetki o szczęściu, piękności, sławie i bogactwie. Zbiór epigramów kończy utwór o budowie anaforycznej; każdy wers zaczyna się słowem "mnich" (monachós), lub "życie mnisze" (bios monastu). Jego tematem jest wzniosłość życia klasztornego. Inny wiersz Kasji, również zbudowany na zasadzie anaforycznej, składa się z 27 trymetrów. Na początku każdego wiersza pojawia się słowo "nienawidzę" (miso). Wiersze Kasji wyróżniają się elegancją, subtelnością, delikatnym obrazowaniem i dużą trzeźwością w ocenie współczesnego jej świata.
Przypisy
Bibliografia Oktawiusz Jurewicz (red.), Encyklopedia kultury bizantyńskiej, wyd UW, Warszawa 2002, s. 424.
Linki zewnętrzne Agnieszka Heszen, Przegrała casting, została mniszką – o bizantyjskiej poetce Kasji, Instytut Dziedzictwa Europejskiego Andegavenum, YouTube, 3 marca 2023 [dostęp 2025-01-11].
Kategoria:Bizantyńscy poeci 717–867 Kategoria:Bizantyńscy epigramatycy Kategoria:Pisarze IX wieku