Apteka Królewska w Toruniu – historyczna apteka działająca w latach 1389–2011 w Toruniu, znająca się na terenie Zespołu Staromiejskiego, w południowej pierzei Rynku Staromiejskiego, pod numerem 4.
Historia Apteka została założona w 1389 roku i jest pierwszym udokumentowanym obiektem tego typu w Toruniu. Do czasu likwidacji w 2011 roku była to druga (po aptece w Dubrowniku) najstarsza na świecie ciągle funkcjonująca apteka. Założycielem apteki był pochodzący z Wrocławia Albert, określany również jako „apteker” lub „apotheker”. Apteka mogła powstać dzięki umowie zawartej między Toruniem a Wrocławiem. Apteka początkowo nazywała się „Pod Orłem”. Kamienica, w której mieściła się apteka, wielokrotnie przebudowywano. Przez kilkaset lat apteka ta była uważana za najlepiej wyposażoną w Toruniu. 12 lutego 1652 roku aptekę nazwano mianem „Królewskiej”. W tym samym dniu na elewacji budynku umieszczono królewskiego orła. W 1851 roku przeprowadzony gruntowny remont apteki, w wyniku którego zniszczono większość średniowiecznej elewacji. W 1853 roku Rada Miejska zaleciła zmianę nazwy z „Königliche Apotheke” („Apteka Królewska”) na „Königlich privilegierte Apotheke” („Królewska Apteka Uprzywilejowana”). Zmianie nazwie sprzeciwiał się ówczesny właściciel apteki, Ferdynand Fryderyk Taege.