W 1989 objął stanowisko przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej Mołdawskiej SRR, a w 1990 przewodniczącego Rady Najwyższej Mołdawskiej SRR. 3 września 1990 został powołany na nowo utworzone stanowisko prezydenta. 27 sierpnia 1991 w okresie jego urzędowania Mołdawia ogłosiła niepodległość. W grudniu 1991 wygrał powszechne wybory prezydenckie, będąc jedynym kandydatem. W grudniu 1996 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję – w drugiej turze głosowania pokonał go wówczas Petru Lucinschi. Zakończył urzędowanie 15 stycznia 1997.
Przewodniczył później Partidul Renașterii și Concilierii din Moldova tworzonej głównie przez agrarystów. W kadencji 1998–2001 zasiadał w Parlamencie Republiki Mołdawii. Należał też do kierownictwa działającej w latach 2002–2003 Partidul Liberal.
Życie prywatne Był żonaty, miał córkę (Natalię Gherman) i syna.
Odznaczenia Odznaczony Orderem Republiki (2002) oraz Orderem „Za Zasługi dla Litwy” III klasy (2007).
Przypisy
Kategoria:Prezydenci Mołdawii Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego Kategoria:Mołdawscy parlamentarzyści Kategoria:Odznaczeni Orderem Republiki (Mołdawia) Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Zasługi dla Litwy” Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Zmarli w 2023