An Lushan (ur. ok. 703, zm. 757) – przywódca rebelii w Chinach skierowanej przeciwko władcom z dynastii Tang.
Wczesna kariera Jego ojciec był Sogdyjczykiem, zaś matka pochodziła z arystokratycznej rodziny tureckiej. Rodzina mieszkała na terenach dzisiejszej Mandżurii. Jego przodkowie służyli w chińskiej armii jako najemnicy. W wieku 33 lat był jednym z głównych wodzów cesarskich sił zbrojnych. Władcy z dynastii Tang często obsadzali wysokie stanowiska państwowe i wojskowe osobami obcego pochodzenia, które uważali za mniej podatnych na dworskie intrygi. An Lushana mianowano więc gubernatorem wojskowym trzech prowincji na wschodzie Chin. Cieszył się poparciem cesarza Xuanzonga i często gościł na jego dworze.
Bunt przeciw cesarzowi Zaufanie cesarza do młodego wodza okazało się całkowicie nieuzasadnione. W 755 roku An Lushan otwarcie wystąpił przeciw władcy i sam ogłosił się cesarzem, pierwszym monarchą z dynastii Yan. Powstanie An Lushana spotkało się ze stosunkowo dużym poparciem społecznym, gdyż ostatnie lata przed jego wybuchem Chiny dotknęła cała seria klęsk żywiołowych. Ponieważ w chińskiej tradycji cesarz odpowiadał za zachowanie w przyrodzie naturalnego porządku, więc spadające na kraj klęski uznawano za dowód, że jest nieodpowiednim władcą.