Mikołaj Czyżewski, Gabriel Kniaginin i Marian Olszewski.
Jerzy J. Buzek kontynuował badania naukowe i wyniki swoich prac badawczych systematycznie publikował głównie w „Przeglądzie Górniczo-Hutniczym”, m.in. w 1932 r. artykuł Próbne topienia w żeliwiaku i ich wyniki, w którym określił skład chemiczny żeliwa, żużla i gazów odlotowych w zależności od zużycia koksu i ilości powietrza dmuchu, wyliczył wartości zgaru i zestawił szczegółowy bilans cieplny pracy żeliwiaka. W 1935 r. opublikował pracę Obliczanie pieców odlewniczych i w 1936 r. pracę Miarkowanie ilości dmuchu przy pędzeniu żeliwiaka. W powstałym w 1937 r. „Przeglądzie Odlewnictwa”, Jerzy J. Buzek opublikował pracę: Podział żeliwa na grupy i gatunki i Zależność zawartości krzemu od grubości ścianki odlewu. Na Międzynarodowym Kongresie Odlewniczym w Warszawie w 1938 r., Jerzy J. Buzek wraz z Mikołajem Czyżewskim wystąpili z referatem Stopień zgaru składników surówki w zależności od wielkości kawałków wsadu. W 1838 r. opublikował dwie ostatnie już prace: Mieszaniny żeliwiakowe i Stopień zgaru składników surówki w zależności od wielkości kawałków wsadu. Jerzy J. Buzek opublikował łącznie ponad 70 prac naukowych i monografii z zakresu odlewnictwa i wielkopiecownictwa.