Prawdziwa historia zakonnicy z Monzy (La vera storia della monaca di Monza, 1980) z Zorą Kerovą, komedia Cicciolina amore mio (1979) z Ciccioliną oraz horrory – Piekło żywych trupów (Virus – l’inferno dei morti viventi, 1980), który stał się najbardziej niesławnym z jego filmów, i Inne piekło (L’altra inferno, 1981).
W 1983 podjął się reżyserii kontrowersyjnego filmu Emanuelle ucieka z piekła (Women’s Prison Massacre/Blade Violent – I violenti) – spin offu filmu Justa Jaeckina pt. Emmanuelle, dziś uznanego europejskiego erotyka.
W ciągu kolejnych lat swej kariery Mattei stworzył szereg filmów ekstremalnie zróżnicowanych gatunkowo (filmy wojenne, sensacyjne, fantastycznonaukowe, dreszczowce czy dramaty kryminalne), zawsze jednak powstałych minimalnym budżetem i natychmiast po premierze uznanych za tandetne. Współpracował z aktorami niszowymi, takimi jak Reb Brown, Brent Huff, Miles O’Keeffe, Donald Pleasence czy Lou Ferrigno. Za popularne wśród tytułów Matteiego uchodzą: Szczury: Noc grozy!