Następną walką był pierwszy Royal Rumble match. Pat Patterson wymyślił ideę tego meczu kilka tygodni wcześniej. Dwoma pierwszymi zawodnikami, którzy weszli do ringu byli Bret Hart z The Hart Foundation oraz jeden z posiadaczy WWF Tag Team Champions Tito Santana ze Strike Force. Hart przycisnął Santanę przy narożniku. Santana odzyskał siły, lecz Hart wymierzył mu inverted atomic drop, a następnie middle rope axe handle elbow drop. Butch Reed wszedł do ringu jako 3., gdy Santana wymierzył flying forearm smash na Harcie. Reed zaczął atakować Santanę dopóki Santana nie skontrował dropkickiem w Harta i Reeda. Jednakże Hart i Reed mieli przewagę nad samotnym Santaną. Reed próbował uderzyć Santanę, lecz spudłował i Santana zaatakował Harta, któremu po chwili na pomoc przybył jego tag team partner Jim Neidhart z numerkiem 4. Pomógł Reedowi i Hartowi eliminować Santanę, lecz ten trzymał się lin dopóki nie przybył mu na pomoc Jake Roberts z numerkiem 5. Wyrzucił Reeda z ringu, więc Reed został pierwszą wyeliminowaną osobą w pierwszym Royal Rumble matchu. Roberts skupił się na The Hart Foundation. Santana i Roberts próbowali wymierzyć Double DDT na Harcie, lecz Neidhart im w tym przeszkodził, ratując partnera. Hart wykonał jumping piledriver na Santanie podczas gdy Harley Race z numerkiem 6 wszedł następny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Royal Rumble (1988) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.