Zbiórka pieniędzy na budowę cerkwi uległa przyspieszeniu, kiedy na kuracje do Bad-Ems zaczął przyjeżdżać z rodziną car Aleksander II. Przekazał on na cele budowy brakującą jeszcze sumę pieniędzy. W 1874 miała miejsce uroczystość położenia kamienia węgielnego. Dwa lata później gotowa cerkiew została poświęcona.
W czasie I wojny światowej parafia w Bad-Ems została zamknięta, podobnie jak inne cerkwie prawosławne na terenie Niemiec. Jej ponowne otwarcie miało miejsce dopiero w 1922 za sprawą starań rosyjskich emigrantów zbiegłych z Rosji po rewolucji październikowej. Cerkiew działała bez przeszkód do 1944, kiedy została ponownie zamknięta. Na nowo czynna jest od października 1946, pozostając w jurysdykcji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji.
Obiekt był remontowany w 1929, kiedy zniszczony dach został prowizorycznie odnowiony. Generalny remont budynek przeszedł w latach 70. XX wieku.