3) w latach 1938–1944.

VE301B wyposażony był w trzy lampy elektronowe (o bezpośrednim żarzeniu): RE034 – detektor sygnałów wielkiej częstotliwości, RE034 – wzmacniacz napięciowy małej częstotliwości, RES174d – wzmacniacz końcowy (mocy, głośnikowy) małej częstotliwości. VE301B2 wyposażony był w trzy lampy elektronowe (o bezpośrednim żarzeniu): KC1 – detektor sygnałów wielkiej częstotliwości, KC1 – wzmacniacz napięciowy małej częstotliwości, KL1 – wzmacniacz końcowy (mocy, głośnikowy) małej częstotliwości.

VE301W wyposażony był w trzy lampy: REN904 – audion (detekcja), RES164 – wzmacniacz małej częstotliwości, RGN354 – prostownik jednopołówkowy.

VE301G (o jednym obwodzie strojonym) wyposażony był w dwie lampy elektronowe o żarzeniu pośrednim: REN1821 – detektor sygnału w.cz., RENS1823d – wzmacniacz małej częstotliwości.

VE301Wn wyposażony był w trzy lampy elektronowe: AF7 – audion (detekcja), RES164 – wzmacniacz małej częstotliwości, RGN354 – prostownik jednopołówkowy.

VE301 Dyn wyposażony był w trzy lampy elektronowe: AF7 – audion (detekcja), RES164 – wzmacniacz małej częstotliwości, RGN1064 – prostownik jednopołówkowy.

DKE38 (GW) miał dwie lampy elektronowe: VCL11 – audion (detekcja) (część triodowa) + wzmacniacz małej częstotliwości (część pentodowa), VY2 – prostownik jednopołówkowy.