Dorosłe osobniki latem i wiosną mają rdzawy lub pomarańczowy grzbiet, głowę i pierś o zmiennej intensywności, samce zazwyczaj mają intensywniejsze barwy. Brew rozdwojona. Grzbiet posiada wzór przypominający łuskowanie. Ponadto na grzbiecie znajduje się linia przypominająca literę „V”. Dorosłe zimą są szare z białymi brzegami piór na wierzchu, spód biały, boki piersi szare. Młode noszące szatę juwenalną charakteryzują się rdzawo-białym wzorem na grzbiecie oraz pomarańczowym nalotem na boki szyi.
Wymiary średnie długość ciała 12–14 cm, według niektórych autorów do 15,5 cm rozpiętość skrzydeł 28–31 cm masa ciała 17–44 g
Ekologia i zachowanie Biotop W sezonie lęgowym środowiskiem życia tych ptaków jest arktyczna tundra położona na nizinach. W zachodniej części zasięgu biegusy malutkie były jednak notowane powyżej 1000 m n.p.m. Preferują suche tereny z karłowatymi wierzbami przylegające do bagien oraz obszarami, w których mchy i cibory poprzetykane są tufurami z bażynami (Empetrum). Na zimowiskach przebywają na wybrzeżu, na przykład w estuariach na połaciach piasku czy błota, w zamkniętych lagunach, przy nadbrzeżnych strumieniach i na solniskach. Spotykane są również w interiorze na podmokłych terenach, na przykład polach ryżowych. Wędrówki Biegusy malutkie wędrują nocą.