W Majkopie w nocy z 25 na 26 września zdezerterowała grupa 10 żołnierzy na czele z dowódcą jednego z pododdziałów kpt. J. Chaczaturianem i druga 8-osobowa grupa. Okazało się, że ogółem zbiegło ok. 50 Ormian. Po przybyciu do Majkopu batalion został rozmieszczony na południowo-wschodnim skraju miasta. Jego żołnierze dowiedzieli się, że mają ochraniać sztab niemieckiej dywizji, walczącej w rejonie Tuapse. Jednakże Ormianie wkrótce zostali skierowani na front na linię Dachowskaja-Tiemnolesskaja-Kamieno-Mostskaja. Tam zaktywizowała się wśród żołnierzy antyniemiecka grupa konspiracyjna, zawiązana jeszcze krótko po sformowaniu batalionu. Liczyła ok. 10 ludzi. Jej członkowie zamierzali doprowadzić do przejścia całego składu batalionu na stronę sowiecką. 29 września wyznaczyli ze swojego grona „konspiracyjnego” dowódcę batalionu, komisarza politycznego i sekretarza organizacji komsomolskiej. Udało się też nawiązać kontakt z dowódcą miejscowego oddziału partyzanckiego. Zaplanowano wspólny atak na lotnisko wojskowe, a następnie ucieczkę na stronę Armii Czerwonej. Nie udało się to jednak, gdyż G. Matetian, dowódca plutonu 3 kompanii wraz z A. Pirimowem, dowódcą kompanii sztabowej poinformowali Niemców o działalności konspiratorów. W tej sytuacji postanowiono dezerterować mniejszymi grupami. Do 20 października 1942 r.