Jehudiel to przewodnik Izraelitów: „Mój anioł poprzedzi cię i zaprowadzi do Amoryty, Chetyty, Peryzzyty, Kananejczyka, Chiwwity, Jebusyty, a Ja ich wygładzę” (Wj 23, 23).

Wspomniano o nim w niekanonicznej Księdze Henocha powstałej między 130 p.n.e. a 68 n.e.

Jego imię nie występuje w Piśmie Świętym. Znane jest tylko z pism apokryficznych i objawień. W XV wieku mnich Amadeusz z Portugalii (zm. 1482) opisał siedmiu archaniołów, z których jednego nazwał Jehudielem. Imię archanioła pojawiało się w rocznikach katolickich w XV–XVI wieku.

Patronat Jest patronem wszystkich, którzy do czegoś dążą. Noszona przez niego korona symbolizuje nagrodę za udany trud duchowy. Wraz ze swoimi podwładnymi aniołami jest doradcą i obrońcą wszystkich, którzy pracują na chwałę Boga na stanowiskach związanych z odpowiedzialnością (królowie, sędziowie, głowy rodzin, inni przywódcy). Jest patronem sakramentu ostatniego namaszczenia, ascetów i zakonników. Przedstawia się go jako zachęcającego do spowiedzi. Opiekuje się wiosną i nowym początkiem, przynosi harmonię, wspiera talenty.

Uważany jest za jednego z siedmiu archaniołów w wariancie katolickiego systemu łączącego kolejne dni tygodnia z archaniołami będącymi ich atrybutami.