2, w zbiorach Zielonogórskiej Biblioteki Cyfrowej
Odbiór Niecałe osiemdziesiąt lat po śmierci Nicolausa Henela von Hennenfelda, w 1735, w Grosses vollständiges Universal-Lexicon Johanna Heinricha Zedlera znalazła się o nim notka, w której napisano, między innymi, że „Jest on [Henel] pierwszym, który dokonał czegoś zasadniczego” dla historii Śląska. Colmar Grünhagen w swoim haśle o Henelu w leksykonie Allgemeine Deutsche Biographie z 1880 opisał twórczość Henela: „Pierwszorzędne znaczenie mają jednak jego, Silesiographia’ i, Breslographia’ (obie wydane w 1613 roku), przy czym zwłaszcza ta pierwsza to najwcześniejsza próba historyczno-geograficznego opisu Śląska w oparciu o naukowe podstawy”. Hermann Markgraf docenił Henela jako śląskiego historiografa, za to jego dzieła uznał za „niezbyt obszerne, choć jak na swą epokę bardzo solidne i interesujące pisma”, pomijając przy tym ich późnohumanistyczny charakter. Markgraf pisał: „[…] pozostanie on [Henel] jednak w pierwszym rzędzie dziejopisarzy Śląska. Jako takiemu jego własna epoka nie szczędziła pochwał, choć zobaczyła zaledwie pierwociny jego talentu. W dziełach Silesiographia i Breslographia spodobały się nowy sposób podejścia do tego zadania i pogrupowania materiału, bogaty język, żywe umiłowanie i duma z ojczyzny”.