MIP Smyk – polski motoszybowiec doświadczalny, został zaprojektowany w 1936 roku przez trzech studentów Sekcji Lotniczej Wydziału Mechanicznego Politechniki Warszawskiej: Ludwika Moczarskiego, Jana Idźkowskiego i Jerzego Płoszajskiego (akronim MIP pochodzi od pierwszych liter nazwisk konstruktorów).
Historia mały|lewo|alt=Model motoszybowca MIP Smyk eksponowany w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie|Model motoszybowca MIP Smyk eksponowany w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie Motoszybowiec był pracą dyplomową realizowaną w czasie studiów na Politechnice. Specyfikacja maszyny powstała w Katedrze Budowy Płatowców i Mechaniki Lotów pod kierunkiem prof. Gustawa A. Mokrzyckiego. Zakładała budowę motoszybowca o jak najlepszych osiągach. Zakładając użycie do napędu maszyny silnika małej mocy wymagane osiągi miały być uzyskane dzięki zaprojektowaniu jak najlepszego kształtu aerodynamicznego. Wykonano próby makiety aparatu w tunelu aerodynamicznym Instytutu Aerodynamicznego Politechniki. Testy potwierdziły bardzo dobrą charakterystykę motoszybowca.