Wiaczasłau Adamczyk (biał. Вячаслаў Уладзіміравіч Адамчык, ur. 1 listopada 1933 we wsi Warakomszczyna w powiecie nowogródzkim, zm. 5 sierpnia 2001 w Mińsku) – białoruski pisarz, scenarzysta i dziennikarz.
Rodzice pisarza, Uładzimir i Branisława, żyli w biedzie, podobnie jak większość Białorusinów w granicach ówczesnej II Rzeczypospolitej. Dzieciństwo Adamczyka przypadło na czasy II wojny światowej. Pierwsze wiersze Adamczyka, napisane jeszcze w nastoletnim wieku, wydrukowała rejonowa gazeta „Za novuju viosku”. Aby pomóc rodzicom w utrzymaniu domu młody pisarz zatrudnił się przy załadunku towarów na kolei. Z tego względu szkołę średnią ukończył w trybie wieczorowym. W 1952 Adamczyk rozpoczął studia na Wydziale Dziennikarstwa Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego.
Za początek jego profesjonalnej twórczości literackiej uważany jest 1957, gdy wydrukowano pierwsze opowiadania pt. "Svoj čałaviek" oraz "Zonia".