Świętobor IDawniej określany, jako Świętobor III, gdyż numeracją obejmowano także Świętobora z XII wieku i Świętobora z bocznej linii Świętoborzyców. Obecnie praktyka ta została zarzucona. (ur. ok. 1351, zm. 21 czerwca 1413E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 408-412.) – książę szczeciński w latach 1372–1413, syn Barnima III Wielkiego i Agnieszki.
Życie i panowanie Od 1372 do przełomu lat 1404/1405 współrządził wraz z bratem Bogusławem VII księstwem szczecińskim, a po jego śmierci objął samodzielne rządyK. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 93.. W 1394 wyprawił się wraz z wojskiem do Pragi, aby uwolnić króla Wacława IV. Prawdopodobnie w tym samym roku kupił (wedle innej wersji otrzymał) od Wacława Beeskow w Nowej Marchii. Na przełomie 1395/1396 utracił to władztwo, jednak książęta szczecińscy jeszcze przez prawie sto lat zgłaszali pretensje do tego obszaruE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 408..