Stosunek judaizmu do krwi i ofiary Opisy rzekomych tortur i samego mordu, jakie rozpowszechniano, stoją w jaskrawej sprzeczności z wieloma zasadami judaizmu. Dekalog, którego treść zawarta jest w Torze, zakazuje zabijania. Dodatkowo, używanie krwi (ludzkiej, jak i zwierzęcej) do przyrządzania potraw jest zabronione przez zasady koszerności. Krew pochodząca od zabitych zwierząt nie może być konsumowanaUzasadnieniem jest przekonanie że krew jest nośnikiem życia. Nie wolno wam tylko jeść mięsa z krwią życia (Rdz 9,4), Ale się wystrzegaj spożywania krwi, bo we krwi jest życie (Pwt 12,23) – należy ją wytaczać z mięsa i zasypywać w ziemiDlatego dałem nakaz Izraelitom: Nikt z was nie będzie spożywał krwi. Także i przybysz, który się osiedlił wśród was nie będzie spożywał krwi. Jeżeli kto z Izraelitów albo z przybyszów, którzy się osiedlili między wami, upoluje zwierzynę jadalną, zwierzę lub ptaka, wypuści jego krew i przykryje ją ziemią. (Kpł, 17,12-13) Ktokolwiek spożywa jakąkolwiek krew, będzie wykluczony spośród swego ludu (Kpł, 7,27).. Zgodnie z zapisami w Księdze Kapłańskiej, krew ze złożonych w ofierze zwierząt mogła znajdować się jedynie na ołtarzu Świątyni Jerozolimskiej (która nie istniała już w czasach, gdy pojawiały się oskarżenia o popełnienie mordu rytualnego przez Żydów względem chrześcijańskich dzieci).