W 1929 został powołany na stanowisko naczelnego inspektora Związku Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Po wybuchu II wojny światowej należał do grona założycieli Strażackiego Ruchu Oporu „Skała”. W grudniu 1939 został mianowany II szefem sztabu tej organizacji. 4 czerwca 1940 aresztowany przez Gestapo i osadzony na Pawiaku, skąd 14 sierpnia tego roku wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz (numer obozowy 2821) i tam zamordowanyW książce A. Jaworski, J.E. Wilczur, Strażacka wierność podane są dwie różne daty śmierci Szymona Jaroszewskiego: koniec 1940 oraz 25 czerwca 1942. Ta druga data figuruje na stronie internetowej Muzeum Auschwitz..
Był żonaty z Walerią Włodarczyk z Cukiertów (1989–1966).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 632 „za zasługi na polu pracy niepodległościowej, rozwoju pożarnictwa oraz na polu przysposobienia wojskowego i wychowania fizycznego”. Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1932) „za zasługi na polu pożarnictwa”. Medal Niepodległości (21 kwietnia 1937) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy