Jesienią 1932 eskadra wzięła udział w koncentracji lotnictwa i specjalistycznych ćwiczeniach zorganizowanych przez 3 Grupę Aeronautyczną. W czerwcu 1937 eskadra otrzymała pierwsze samoloty PZL-23A „Karaś” wkrótce wymienione na bardziej udane PZL-23B „Karaś”. Personel latający i techniczny zapoznawał się z nowym wyposażeniem. W dalszym etapie wyszkolenia rozpoczęto loty grupowe. Współdziałano też z 10 i 26 Dywizją Piechoty. W początkach września eskadra odleciała na Pomorze, uczestnicząc w dużych manewrach wojsk lądowych na obozach ćwiczebnych Barycz i Radusz z udziałem broni pancernej. Po zakończeniu ćwiczeń załogi odbyły szkołę ognia na poligonie Biedrusko, powracając na Ławicę w połowie października.
W 1938 personel eskadry doskonalił umiejętności przy wykonywaniu zadań rozpoznawczych. Z uwagi na zaostrzający się konflikt między Niemcami a Czechosłowacją, I dywizjon liniowy nie brał udziału w corocznych ćwiczeniach jednostek lądowych i przebywał na Ławicy. W akcji „Zaolzie” eskadra udziału nie brała.