Wg pierwotnego „Planu użycia lotnictwa podczas wojny” 31 eskadra miała wejść w skład tworzącego się lotnictwa Armii „Łódź”. Zajęcie Słowacji w czerwcu 1939 przez wojska niemieckie zmusiło Naczelne Dowództwo Lotnictwa do wyposażenia jednostkami lotnictwa organizującej się Armii „Karpaty”. 27 sierpnia odjechał z Ławicy transportem kolejowym rzut kołowy eskadry. W tym też dniu rzut powietrzny odleciał do Lwowa. Z powodu defektu silnika na płycie lotniska pozostał „Karaś” ppor. obs. Olgierda Łuczkowskiego, który odleciał z godzinnym opóźnieniem. W trakcie przelotu załoga napotkała w rejonie Zamościa burzę, co zmusiło pilota do przygodnego lądowania. „Karaś'” złamał goleń podwozia i uszkodził końcówkę skrzydła. Załoga wyszła z wypadku bez obrażeń, ale musiała kontynuować podróż do Lwowa pociągiem. Samolot nie nadawał się do dalszego użycia bez naprawy fabrycznej. Pozostałe samoloty wylądowały o zmroku na lotnisku Skniłów. 28 sierpnia dowódca eskadry kpt. Nikonow zameldował się we Lwowie u dowódcy lotnictwa Armii „Karpaty” ppłk dypl.pil. Olgierda Tuskiewicza. Tam otrzymał rozkaz przegrupowania się na lotnisko Werynia. Lotnisko wymagało przygotowania inżynieryjnego tj. splantowanie i wyrównanie pola wzlotów, zasypania rowów melioracyjnych itp.