Bogumił Labusz, niem. Gottlieb Labusch (ur. 24 sierpnia 1860 w Rumach, zm. 13 marca 1919 w Jezioranach) – działacz polski na Mazurach, członek Naczelnej Rady Ludowej (1918)„Dziennik Poznański”, nr 281, rocznik 60, 7 grudnia 1918, [b.n.s.], rolnik ze wsi Hozębark (od 1948 Labuszewo).

Życiorys Jego pradziad był Francuzem (Labousche), który w XVII wieku uszedł z Francji i osiadł na Mazurach, gdzie rodzina uległa polonizacjiLeon Sobociński, Na gruzach Smętka, wyd. B. Kądziela, Warszawa, 1947, s. 77.. Był synem rolnika Jakuba (1820-1901). Kształcił się w niemieckiej szkole ludowej, następnie odbył służbę wojskową w armii pruskiej. Po zakończeniu służby zajął się pracą na roli w Hozębarku (powiat Szczytno). Zaangażował się także w działalność publiczną – był w gronie założycieli Mazurskiej Partii Ludowej (1896, w latach 1903–1914 pełnił funkcję jej prezesa) oraz czasopism „Gazeta Ludowa” i „Mazur”. W 1898 kierował Związkiem Wyborczym Mazurskiej Partii Ludowej i prowadził akcję na rzecz kandydującego do parlamentu niemieckiego Zenona Lewandowskiego. W 1903, 1908 i 1911 o miejsce w parlamencie Rzeszy ubiegał się (bez powodzenia) sam Bogumił Labusz. W 1910 zakładał Bank Ludowy w Szczytnie, wszedł do jego zarządu.