151 eskadra myśliwska – pododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
W kampanii wrześniowej 1939 eskadra walczyła w składzie Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”, operując z lotniska polowego w Bieli. Po rozbiciu SGO przegrupowała się w rejon Brześcia i tam wykonywała loty na korzyść Naczelnego Wodza. 17 września cztery sprawne samoloty przekroczyły granicę rumuńską. Piloci eskadry walczyli później w Polskich Siłach Zbrojnych. 1 września eskadra posiadała 10 samolotów PZL P.7a. W wyniku działań bojowych straciła 6 samolotów, 1 oficer został ranny, jeden zaginął. Uszkodzono jeden samolot nieprzyjaciela. Godło eskadry: „Kondor walczący” w kolorze niebieskim na tle białego równoramiennego krzyża.
Eskadra w okresie pokoju Plan rozbudowy lotnictwa wojskowego w 1937 przewidywał utworzenie w 5 pułku lotniczym 2-eskadrowego dywizjonu myśliwskiego. 151 eskadra myśliwska została sformowana na podstawie rozkazu L. 2007/tjn. II-1 Ministra Spraw Wojskowych z dnia 9 października 1937. Pododdział został zorganizowany na lotnisku Porubanek koło Wilna, na bazie rozformowanej 143 eskadry myśliwskiej z Torunia. Personel latający uzupełniono świeżo promowanymi oficerami Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie oraz absolwentami Wyższej Szkoły Pilotażu w Grudziądzu.